`en’, `maar’, `want’, `of’ are called coordinating conjunctions. When these words serve to link sentences, the word order of the sentence remains the same, as in English, For Example:

  1. Hannie houdt van zwemmen. Wim houdt van fietsen.

Hannie houdt van zwemmen en Wim houdt van fietsen.

     2.  Mnr. Van Dam werkt in een kantoor Moeder werkt thuis.

Mnr. Van Dam werkt in een kantoor maar Moeder werkt thuis.

    3.  De familie gaat naar Duitsland. Ze blijven thuis.

De familie gaat naar Duitsland of ze blijven thuis.

All conjunctions in Dutch, except the four above, are subordinating conjunctions, which means that the clause which they introduce is subordinate to the main clause in the sentence and this implies that the word order in that clause undergoes a change. This distinguishes Dutch from English and thus constitutes a major problem for English speaking persons learning Dutch. The most important rule to remember is that the verb (or verbs) in the subordinate clause always go(es) to the end of that clause.

Dutch Conjunction English
of if, whether
als if and when
aangezien since, because, considering that
tenzij unless (negative)
mits provided that, if(positive)
zodra as soon as
zodat so that
terwijl while
voordat before
nadat after
(al)hoewel (al)though
indien if, in case
toen when (only used in past tense)